wróć do poprzedniej strony
Jak powstała Osada Dzikich Dzieci?
Osada Dzikich Dzieci to przestrzeń, w której każde dziecko – niezależnie od wieku – traktowane jest z pełnym szacunkiem, uwagą i zrozumieniem. Nasze placówki powstały z ogromnej miłości do dzieci oraz z potrzeby stworzenia miejsca zupełnie innego niż większość standardowych żłobków i przedszkoli. Miejsca, w którym dzieci są uznawane za równoprawnych członków społeczności – takich, których emocje, potrzeby i naturalna ekspresja są nie tylko zauważane, ale i pielęgnowane.
Fundamenty oparte na relacji i szacunku
Twórczynią Osady jest Natalia Gurin-Ostrowska – mama trójki pełnych energii dzieci oraz dyrektorka placówek. Łącząc życie rodzinne z zawodowym, postanowiła stworzyć miejsce, które łączy jej wartości – bliskościowe podejście do wychowania, empatię oraz zasady Porozumienia bez Przemocy. Początkowo jako inicjatywa w formie kameralnej kawiarni rodzinnej, Osada była przestrzenią do spotkań, rozmów i wsparcia w rodzicielstwie. Z czasem idea ewoluowała w coś większego – miejsca, gdzie dzieci mogą rozwijać się w zgodzie z własnym tempem i temperamentem, a rodzice mają pewność, że ich pociechy są otoczone troską i zrozumieniem.
Alternatywa dla utartych schematów
Inspiracją do stworzenia Osady była niezgoda na to, jak często wyglądają tradycyjne placówki opiekuńczo-edukacyjne: podział dzieci na „grzeczne” i „niegrzeczne”, sztywna realizacja programu, niedobór empatii, ignorowanie indywidualnych potrzeb, zbyt duże grupy, hałas i brak naturalnych bodźców. Osada Dzikich Dzieci to odpowiedź na potrzebę zmiany – to alternatywa, w której dziecięca ciekawość, potrzeba ruchu i eksploracji są nie tylko akceptowane, ale i aktywnie wspierane. Wierzymy, że każde dziecko ma prawo do bycia sobą, wyrażania emocji, zadawania pytań i budowania relacji w swoim tempie.
Edukacja przez doświadczanie
Nasze żłobki i przedszkola oparte są na założeniach pedagogiki Reggio Emilia. To podejście, w którym dziecko jest postrzegane jako twórcza i kompetentna jednostka, zdolna do samodzielnego poznawania świata. Uczymy poprzez doświadczenie, obserwację i naturalną ciekawość. Niezależnie od pogody – dzieci codziennie spędzają czas na świeżym powietrzu: w ogrodach, na placach zabaw, a często również w pobliskim lesie. To nie tylko wzmacnia odporność i zdrowie, ale przede wszystkim daje poczucie wolności, bezpieczeństwa i radości z bycia w kontakcie z naturą.
W Osadzie dzieci uczą się szacunku do świata i jego rytmu, opiekują się roślinami i zwierzętami, poznają zasady życia społecznego, ale przede wszystkim – są sobą i są akceptowane takie, jakie są.
Wspólnota, nie instytucja
Osada Dzikich Dzieci to nie tylko miejsce dla maluchów – to również przestrzeń dla rodziców i opiekunów. Uważamy, że relacje i wsparcie między dorosłymi są równie ważne, co troska o rozwój dzieci. Dlatego budujemy społeczność opartą na wzajemnym zaufaniu, bliskości i wspólnych wartościach. Rodzice, dzieci i pedagodzy są tu partnerami – razem tworzą środowisko, w którym wszyscy czują się dobrze.
W Osadzie Dzikich Dzieci wierzymy, że do wychowania dziecka potrzeba całej osady – i dokładnie tym właśnie jesteśmy. Społecznością, w której najważniejszy jest człowiek – mały i duży.
